Kontakt

87-100 Toruń ul. Batorego 43/49
tel. 56 623 13 38

sekretariat@zsis.edu.pl

Kalendarium

Środa, 2017-09-20

Imieniny: Eustachego, Faustyny
Jesteś tutaj: Start / O szkole / Historia Szkoły

Historia Szkoły

Początki Szkoły sięgają lat 40-tych XX wieku.

     W roku 1945 z inicjatywy Ministra Oświaty powołano do życia Państwowe Koedukacyjne Liceum i Gimnazjum Ogrodnicze w Toruniu. Jego założycielem i pierwszym dyrektorem był Henryk Tarłowski – uczestnik prac nawadniających na Krymie.  Siedzibą  liceum był budynek przy ulicy Mickiewicza 98.      
Do praktycznej nauki zawodu oddany został majątek w Turznie oraz poletko doświadczalne w Kamionkach. W skład majątku wchodziły pałac, park i ogród. Tu odbywały się tak zwane praktyki bieżące i wakacyjne. Popularność szkoły rosła z roku na rok, co znajdowało swoje odzwierciedlenie w stale zwiększającej się liczbie uczniów.

     W roku szkolnym 1946/1947 szkoła otrzymała nowy budynek przy ulicy Bydgoskiej 34/36. Dotychczasowy okazał się zbyt mały, jak na potrzeby stale rozwijającej się placówki.  Zaledwie udało się doprowadzić do porządku przyznane lokum, liceum wysiedlono do kilku ciemnych i zimnych sal Dworu Artusa.

     W roku szkolnym 1947/1948 następuje kolejna przeprowadzka - tym razem do 3 pokoi przy ulicy Mickiewicza, potem do lokum przy ulicy Sienkiewicza 40. Kolejne adresy szkoły to: Bydgoska 39, Jagiellońska 2, Piekary 49,  Nowy Rynek  18  a od stycznia 1954 roku Kopernika 9 … ten adres był aktualny przez 10 lat.  Te ciągłe przeprowadzki sprawiły, iż o szkole mówiono „wędrująca placówka”.

     W roku szkolnym 1948/1949 szkoła przekształciła się w 4-letnie liceum przyjmujące młodzież po siódmej klasie podstawowej. O jakości kształcenia świadczy fakt, iż do dyrekcji zwracały się instytucje i osoby prywatne z prośbą o fachową poradę przy urządzaniu ogródków wokół urzędów i domów prywatnych.

     W roku szkolnym 1948/1949 uformował się związek „Służba Polsce”, co było znakiem tamtych czasów. Akcje junaków i junaczek zrzeszonych w hufcu SP polegały na zalesianiu, pomocy przy siewach, sadzeniu ziemniaków, wykopkach buraków. Zasypywano też rowy przeciwpancerne.

     W roku 1947 umiera nagle pierwszy dyrektor szkoły, Henryk Tarłowski. Po nim kolejno funkcję sprawują: Konrad Edelman, Zenona Wiadrowska, Jadwiga Kowalska, która była ostatnią dyrektorką Liceum Ogrodniczego.
W maju 1950 roku Departament Szkolnictwa Kadr Rolniczych Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych podjął decyzję o utworzeniu Liceum Wodno – Melioracyjnego w Toruniu. Miało ono powstać na bazie istniejącego od 5 lat Liceum Ogrodniczego, które stopniowo przestawało funkcjonować.

     W 1959 roku na podstawie pisma Departamentu Oświaty Rolniczej przy Ministerstwie Rolnictwa, powołano do życia nowe formy kształcenia: 3-letnie Korespondencyjne Technikum Wodno – Melioracyjne i 3-letni Kurs Wodno – Melioracyjny. Zastępcą dyrektora do spraw kształcenia korespondencyjnego został Zygmunt Grabkowski.

     W roku 1960, z okazji 10-lecia Technikum Wodno – Melioracyjnego, dyrektor Andrzej Przywarski postanowił zorganizować Zjazd Absolwentów. Ten rok był ważny dla szkoły również z innego powodu. Decyzja Ministra Rolnictwa z 18 lutego 1960 roku stała się podstawą budowy obecnej siedziby szkoły, która od tej pory miała już mieć stałą lokalizację. W roku szkolnym 1961/1962 przystąpiono do robót na terenie przyszłej budowy przy ulicy Batorego.
Dnia 7 czerwca 1962 roku uroczyście wmurowano akt erekcyjny pod budowę nowego gmachu szkoły. W pracach uczestniczyli uczniowie, którzy w czynie społecznym wybudowali boisko szkolne. W 1964 roku odbyła się ostatnia przeprowadzka w dziejach szkoły, nad której sprawnym przebiegiem czuwał ówczesny woźny, pan Zygfryd Okroy.

     1 września 1964 roku 220 uczniów rozpoczęło naukę w dobrze wyposażonym, nowoczesnym budynku. Znalazło się w nim 8 izb lekcyjnych, 6 pracowni przedmiotowych, sala gimnastyczna oraz internat. W tym dniu również szkoła otrzymała swój pierwszy sztandar. Został on ufundowany przez Komitet Rodzicielski, któremu przewodniczył Stefan Kołomyjski.
Kolejnym dyrektorem szkoły został Stefan Zwiejski, wcześniej pracujący w szkole jako nauczyciel, kierownik działu i wreszcie wicedyrektor. Był człowiekiem silnie związanym emocjonalnie ze środowiskiem wiejskim, może dlatego dzięki jego staraniom udało się w 1970 roku powołać do życia Zaoczne Technikum Rolnicze, które funkcjonowało aż do 1986 roku.
W roku 1968 powołano Zaoczne Technikum Melioracji Wodnych, które swą działalność zakończyło w 1977 roku.

     W roku 1975 nowym dyrektorem zostaje Stefan Sobolewski, a w 1978 roku zastąpi go na tym stanowisku Jan Dziąba. Podczas trwania kadencji tego dyrektora nadano szkole imię gen. Ignacego Prądzyńskiego. Połączono zresztą tę uroczystość z IV Zjazdem Absolwentów. Z tej okazji na frontowej ścianie budynku szkolnego wmurowano tablicę pamiątkową z brązu, jednak zostały po niej tylko wspomnienia – w dobie popytu na metale kolorowe, została skradziona.
Zastępcą dyrektora Dziąby zostaje wychowanek tej szkoły, nauczyciel przedmiotów zawodowych – Włodzimierz Zajączkowski. To człowiek, który większość swego życia  związał z tą placówką. Tu zdał maturę, a po ukończeniu studiów powrócił, by dzielić się swoją wiedzą i wychować kolejne pokolenia meliorantów. W roku 1984 został dyrektorem szkoły. Walczył o istnienie placówki, kiedy pojawiły się pomysły przeniesienia jej do innych budynków, słusznie podejrzewając, iż może to oznaczać jej likwidację.
Za jego kadencji powołano do życia 3-letnie Zaoczne Technikum Ogrodnicze i Zasadniczą Szkołę Rolniczą.

     W 1993 roku Technikum Melioracji Wodnych przekształcono w Technikum Inżynierii Środowiska i Melioracji. Ta nazwa obowiązuje zresztą do dzisiaj.

     W roku 1990 odbył się V Zjazd Absolwentów, w którym dyrektor Zajączkowski uczestniczył w podwójnej roli – gospodarza szkoły i jej absolwenta.
W 1994 roku, ze względu na stan zdrowia Włodzimierz Zajączkowski zrezygnował z pełnienia funkcji dyrektora szkoły i na tym stanowisku zastąpiła go dotychczasowa wicedyrektor, pani Krystyna Szałkiewicz.
Pan Zajączkowski nie rozstał się jednak ze szkołą, był nauczycielem, doradcą metodycznym, nadal służył szkole swym doświadczeniem i swą pomocą. Był cząstką tej placówki aż do 23 listopada 2004 roku, kiedy pożegnał się z nią i z nami ... na zawsze ... .
Dzięki staraniom pani dyrektor Szałkiewicz udało się powołać do życia kolejny kierunek kształcenia - Technikum Architektury Krajobrazu, do którego pierwszy nabór odbył się czerwcu 2004 roku.
Jego uczniowie to młodzi ludzie wyposażeni przez naturę w niezwykłe zdolności plastyczne, której dowody można obserwować w szkole na każdym niemal kroku.

     Podczas trwania kadencji pani Szałkiewicz odbyły się VI i VII Zjazd Absolwentów, które właściwie uznać należy za uroczystości na stałe wpisane w funkcjonowanie naszej szkoły.

Obecnie dyrektorem szkoły jest pan Józef Pyrczak – 11 dyrektor w 70 – letniej historii szkoły, ale z pewnością nie mniej zaangażowany, pełen energii i planów co do przyszłości powierzonej jego opiece placówki.

Dowodem tego między innymi jest z pewnością uruchomienie od roku szkolnego 2005/2006 Technikum Ochrony Środowiska.

W latach 2006/2007 szkoła została zgłoszona do udziału w programie Certyfikat Jakości „Szkoła Przedsiębiorczości” oraz programu Próbna Matura z Operonem – dzięki, któremu uczniowie przystępujący do egzaminu maturalnego będą mieli możliwość zdiagnozowania swojej wiedzy i zwrócenia uwagi na obszary wymagające szczególnej uwagi i nakładu pracy.

W roku szkolnym 2007/08 wygasł nabór do Zasadniczej Szkoły Ogrodniczej. Zjawisko to dotknęło wiele toruńskich szkół realizujących kształcenie na poziomie zawodowym – wielość liceów ogólnokształcących spowodowała, że wśród młodzieży zmalało zainteresowanie tego typu edukacją. W tym roku Szkoła przystąpiła do projektu „Wyrównywanie szans edukacyjnych dzieci i młodzieży w Gminie Miasta Toruń w roku 2007 poprzez zajęcia pozalekcyjne”.

Dnia 4 marca 2009 Dyrektor szkoły, Pan mgr inż. Józef Pyrczak oraz Pan dr Krzysztof Kannenberg, rektor Wyższej Szkoły Zarządzania Środowiskiem w Tucholi podpisali umowę o współpracy. Dzięki porozumieniu uczniowie naszej szkoły będą mogli aktywnie włączać się w życie uczelni, a z czasem zasilą szeregi jej studentów. Planowane są także wspólne konferencje naukowe i konkursy.

W roku szkolnym 2008/2009 Szkoła uczestniczyła w dwóch projektach „Podniesienie atrakcyjności jakości szkolnictwa zawodowego na terenie województwa kujawsko – pomorskiego” realizowany w ramach Działania 9.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowany przez Unię Europejską. Uczestnictwo w projekcie kontynuowane było w roku 2009/2010. Podjęto także przygotowania do realizacji projektu „Ogród dendrologiczny”, w ramach którego przygotowano plan zagospodarowania terenu przeznaczonego pod ogród.

W roku szkolnym 2010/2011 zostały zakupione komputery do pracowni, by wprowadzić e-Dziennik, czyli dziennik elektroniczny, dzięki któremu rodzice i uczniowie będą mogli na bieżąco kontrolować postępy w nauce i frekwencję.

Szkoła od lat współpracuje z wieloma firmami i przedsiębiorstwami, w których nasi uczniowie odbywają praktyki zawodowe. Dzięki sponsoringowi firmy „POL – AQUA” SA udało się zakupić na potrzeby nauki jazdy samochodem nowego Chevroletta Aveo.

W roku 2009 nasza szkoła została uhonorowana statuetką Złotego Kłosa przyznawaną instytucjom zasłużonym dla rolnictwa i sektorów pokrewnych, a także za efektywną współpracę ze Stowarzyszeniem Naukowo - Technicznym Inżynierów i Techników Rolnictwa. Uznano niezaprzeczalny wkład szkoły w kształcenie średniej kadry technicznej oraz doceniono umiejętności i kompetencje absolwentów, którzy podejmując pracę wykazują się fachowością i rzeczowością.

We wrześniu 2010 na podstawie Decyzji Kujawsko Pomorskiego Kuratora Oświaty, przeprowadzona została ewaluacja zewnętrzna szkoły. Jest to forma oceny szkoły we wszystkich obszarach jej działania. W badanych obszarach poziom spełniania wymagań został oceniony jako wysoki bądź bardzo wysoki, co zdaniem ewaluatorów dowodzi, iż szkoła jest godna naśladowania, a nauczyciele mogą być dumni z uzyskanych wyników. Ewaluacja dowiodła, że Zespół Szkół Inżynierii Środowiska to szkoła bezpieczna, uczeń nie czuje się w niej anonimowo i stwarza mu się bezpieczne warunki do nauki. Rozwój szkoły następuje zgodnie z kierunkami kształcenia, a absolwentów przygotowuje się stosownie do wymagań rynku pracy.

W roku szkolnym 2010/11 na wniosek dyrektora szkoły, Prezydent Miasta Torunia podjął decyzję o przystąpieniu Gminy Miasta Toruń do Programu Comenius Regio Partnerskie Projekty z Regionem United Kingdom w Szkocji reprezentowanym przez urząd Fife Coucil. Pierwszym partnerem lokalnym ze strony Gminy Miasta Toruń został Zespół Szkół Inżynierii Środowiska w Toruniu. Efektem projektu pod tytułem „Skill Sharing in Renewable Energy” było stworzenie katalogu usług oraz produktów mających na celu podnoszenie świadomości oraz edukacji w sektorze energii odnawialnej. Projekt był głównie skierowany do uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych regionu w Szkocji i Torunia. Produktem końcowym było utworzenie w naszej szkole centrum edukacji z zakresu odnawialnych źródeł energii. Jesienią 2011 rozpoczęto budowę Centrum Edukacyjnego Odnawialnych Źródeł Energii. Dzięki dofinansowaniu projektów, pozyskaniu środków dydaktycznych udało się przeobrazić byłą kotłownię szkolną w nową pracownię wyposażoną w modele dydaktyczne, projektor multimedialny, dwa stanowiska komputerowe oraz profesjonalne stoły warsztatowe do ćwiczeń praktycznych, pompę ciepła oraz kolektor słoneczny.

      Kolejny etap rozwoju to utworzenie klasy o profilu Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej. Uczniowie, którzy rozpoczęli edukację w 2012 podkreślali, że nauka w tej szkole daje im szerokie możliwości – po ukończeniu technikum będą mogli zdobywać kolejne kwalifikacje zawodowe w obszarze kształcenia – budownictwo, podjąć studia lub założyć własną firmę. W opinii uczniów jest to kierunek ciekawy i nowoczesny. Od trzech lat kandydatów do klasy pierwszej jest więcej niż oferowanych miejsc.

We wrześniu 2011 szkoła otrzymała tytuł Lidera Edukacji ZawodowejGłównym celem konkursu, zorganizowanego przez Departament Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego Ministerstwa Edukacji Narodowej, skierowanego do szkół prowadzących kształcenie w zawodach było wyłonienie i promocja szkół osiągających wysoką jakość i efektywność kształcenia zawodowego. Konkurs organizowany był w ramach projektu systemowego realizowanego w ramach PO KL Szkoła zawodowa szkołą pozytywnego wyboru. Szkoła uzyskała to zaszczytne miano w obszarze Leśnictwo, rybactwo i inżynieria środowiska.Taki tytuł dowodzi, ze w szkole realizuje się kształcenie zawodowe na bardzo wysokim poziomie. Wynika to między innymi z faktu realizacji programów unijnych, którymi objęty był praktycznie każdy uczeń uczęszczający w mury tej placówki oraz uzyskiwanie od wielu lat tytułu Laureata Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Rolniczych w bloku: ochrona i inżynieria środowiska przez naszych uczniów.

We współczesnym świecie możliwość kształcenia wysoko wyspecjalizowanej kadry, podejmującej różnorodne zawodowe wyzwania maja tylko ci, którzy szukają różnych dróg i metod współpracy z innymi instytucjami. W zakresie współpracy z instytucjami ościennymi, działania ZSIŚ idą w zasadzie dwutorowo. Pierwsza grupa działań koncentruje się wokół współpracy z uczelniami wyższymi, z reguły tymi, w których w przyszłości nasi absolwenci podejmują studia wyższe. Obustronne zyski, płynące ze współpracy, powodują, że szkoła zacieśnia współpracę z Wyższą Szkołą Zarządzania Środowiskiem w Tucholi. Porozumienie zawarte pomiędzy obiema placówkami w 2009 roku procentuje do dzisiaj - nasi uczniowie chętnie podejmują studia w tej placówce, chwaląc sobie poziom jej nauczania i profesjonalizm kadry pedagogicznej. Drugą uczelnią, traktowaną jako partnerska, jest Wyższa Szkoła Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Jest ona także placówką chętnie wybieraną, szczególnie przez absolwentów Technikum Inżynierii Środowiska i Melioracji. Tradycją już stały się wizyty naszych uczniów w murach tej szacownej uczelni. Wreszcie trzecia uczelnia to Wyższa Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy, a dokładniej jej Wydział Techniczny. Nawiązanie współpracy miało miejsce w marcu 2013 roku. Dr inż. Zbigniew Borowski, prof. WSG – Dziekan Wydziału Technicznego w Toruniu  zaproponował utworzenie w budynku ZSIŚ nowoczesnej pracowni specjalistycznej do kształcenia zawodowego. Uczelnia sfinansowałaby urządzenie takiej pracowni, w zamian za co szkoła udostępniać ją będzie studentom WSG.

Nie mniej istotnym partnerem szkoły są firmy i instytucje, w których od lat nasi uczniowie odbywają swoje praktyki zawodowe. W roku szkolnym 2014/2015 szkoła przystąpiła do konkursu organizowanego przez KOWEZiU „Szkoła dla pracodawców - pracodawcy dla szkoły”. Instytucją zgłoszoną przez nas jako partnerska było Gospodarstwo Ogrodnicze państwa Stępień z tego powodu, że młodzież kształcąca się w zawodzie Technik Architektury Krajobrazu od wielu lat ma możliwość odbywania na terenie tego gospodarstwa zajęć praktycznych, praktyk zawodowych oraz miesięcznych staży wakacyjnych w ramach projektu „Toruńskie szkoły zawodowe szansą na sukces”. W maju 2015 wieloletnia współpraca szkoły z gospodarstwem Państwa Stępień została doceniona przez KOWEZiU i nagrodzona tytułem laureata.

Dyrektor Szkoły oraz kadra pedagogiczna zdaje sobie sprawę z tego, że współcześnie młody człowiek musi zostać wyposażony w szereg umiejętności, które może zdobywać poprzez udział w różnego rodzaju projektach. W ostatnich 5 latach do najważniejszych tego typu przedsięwzięć należały: „Praktyczny program z zakresu odnawialnych źródeł energii – innowacja dla szkół ponadgimnazjalnych”, „Szkoła Kluczowych Kompetencji. Ponadregionalny program rozwijania umiejętności uczniów szkół ponadgimnazjalnych Polski centralnej i południowo - zachodniej”, „Szkoła sukcesu – ponadregionalny program rozwijania umiejętności uczniów w zakresie kompetencji kluczowych, ze szczególnym uwzględnieniem przedsiębiorczości, języków obcych i ICT”, „Nauczanie matematyki w technikum w oparciu o nowoczesne technologie informacyjne”, „Nowoczesne szkoły zawodowe wizytówką Torunia”. Projekt realizowany przez Gminę Miasta Toruń w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. „Toruńskie szkoły zawodowe szansą na sukces” w ramach Priorytetu IX „Rozwój kształcenia i kompetencji w regionach”, Działanie 9.2 „Podniesienie atrakcyjności i jakości szkolnictwa zawodowego”, „Szkoła praktycznej ekonomii - młodzieżowe mini przedsiębiorstwo”.

Aby podnieść atrakcyjność oferty edukacyjnej szkoła przystępuje do projektów, w ramach których uczniowie mogą odbywać praktyki zawodowe na terenie państw Unii Europejskiej. W ramach programu Leonardo da Vinci „Uczenie się przez całe życie” uczniowie klas trzecich Technikum architektury krajobrazu w kwietniu i maju 2013 odbywali trzytygodniowe praktyki zawodowe na terenie Turyngii w Niemczech. Uczniowie po odbyciu praktyki zawodowej otrzymali certyfikaty oraz dokument Europass zawierający informacje na temat wiedzy i kwalifikacji nabytych w innym kraju europejskim. W maju 2014 na praktyki zawodowe do GRM Novo Mesto – Centrum Biotehnike In Turizma wyjechało kolejnych 14 uczniów z klasy  technikum architektury krajobrazu. Wyjazd zrealizowano w ramach programu Leonardo da Vinci „Uczenie się przez całe życie” „Słoweńskie inspiracje toruńskich uczniów architektury krajobrazu” w ramach projektu „Staże i praktyki zagraniczne dla osób kształcących się i szkolących zawodowo” realizowanego przez FRSE w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego – Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

Wiemy doskonale, że szkoła to nie tylko budynek, ale przede wszystkim tworzący tę ogromną społeczność ludzie - uczniowie, nauczyciele, pracownicy niepedagogiczni. To indywidualne historie każdego z nas tworzą cegiełki dodawane do tego wciąż wznoszącego się gmachu zwanego Zespołem Szkół Inżynierii Środowiska.